Michel Martinus (ps van Jozef, Michel, Martinus Brummans) werd 1948 in Venlo geboren. Woont sinds 1974 in Harderwijk.
Bundels
In mei 2000 verscheen de bundel Dans maar oude stad met stadsgedichten en stadsgezichten, waarvoor Hein Burger art-graphics maakte. De cyclus werd tijdens Kulting Harderwijk gepresenteerd en een bewerking werd in dans en gesproken vorm vertoond door het euritmie-ensemble Aloha uit Den Haag. De popgroep Dub Date bracht enkele van de gedichten op muziek ten gehore. De Ermelose Ton van Mourik Band heeft een gedicht van Michel Martinus op haar repertoire staan.
In 2002 verscheen de bundel Op een smalle hand van tijd met tekeningen van Hugo Hond. Speelman & Speelman schreven een nummer over "Dans maar oude stad" en namen dat op hun cd van 2004 op.
Eind 2006 verscheen de bibliofiele uitgave Het blauwe huis (le moulin à Tan).
Begin 2007 verscheen de bibliofiele uitgave Le Blancquerie
CDIn 2004 verscheen de cd Gedichten bij werk van het kunstenaarscollectief Assorti.
In 2008 werd de CD "MMISTIK"
opgenomen samen met Harderwijkse
formatie "de Tik"
Toneel
In 1996 voerde de Theaterwerkplaats Harderwijk het toneelstuk
Kwaad Bloed, over het verblijf van de Franse dichter Arthur Rimbaud
in de stad, op in Harderwijk. Het stuk schreef Michel Martinus samen met
Jos Kunne, Martin Dirksen en Johan Hijnberg. In 1998 werd het stuk in
Antwerpen opgevoerd.
In oktober 2003 voerde de Theaterwerkplaats zijn toneelmonoloog
Spiegels op.
Tijdens het Arthur Rimbaudfestival in November 2008 voerde de Theaterwerkplaats Harderwijk het stuk "De droom van Rimbaud", van Michel Martinus & Jos Kunne op .
Onder regie van Doris Goossen vertolkte acteur Wietse Hummel deze theatermonoloog
Publicaties
Er verschenen gedichten van Michel Martinus in een
aantal, kranten, bloemlezingen en verzamelbundels in België en
Nederland, verder werd werk van hem opgenomen in verschillende literaire
tijdschriften en op websites. In 2002 werd het gedicht Harderwijk
opgenomen in de bundel Suburbia, waarin de beste stadsgedichten van
Nederland en Vlaanderen zijn opgenomen.
In maart 2004 werd een groot deel van het poëzietijdschrift Poëziepuntgl
aan hem en zijn werk gewijd.
In portefeuille
Niet uitgegeven bleven de bundels: Het huis dat bloeit (1985),
Impression du bergerie de Bourginel (1993) en de kleine haiku-bundel De
zee geeft kopjes (1988).
Kunst en poëzie
Hein Burger maakte een ets op het gedicht De danser (1989)
Suzanne Duif maakte in1998 een zeefdruk met een gedicht van Michel Martinus.Eerder in 1992 verwerkte de kunstenaar Gerard van der Leck het gedicht Soldaat ben ik in een materieschilderij. Michel Martinus droeg werk voor tijdens openingen van exposities. Onder.anderen van: John Spek, Suzanne Duif, Assorti, Poen de Wijs en Marion van Nieuwpoort, Kees Spapens, René van der Hoofd, e.a.
In mei 2007 is er door de Belgische kunstenaar MarF een gedicht van MM, d.m.v. laser gesneden in een stalen plaat. Het kunstwerk is opgenomen in de poëzieroute van het Vlaamse Geraardsbergen.
Stijl
Michel Martinus schrijft lyrische gedichten die zich vrijwel altijd op de grens van droom en werkelijkheid laten situeren Zelf noemt hij zijn gedichten ook wel ‘eso-romantisch’ Hiermee doelt hij op de omantiek die zich baseert op het gevoel en de verbeelding, en op de lagen in zijn poëzie die verwijzen naar mysthiek en mysterie voor ingewijden, alsmede naar de mythologie en mythen. Hij schreef verzen in allerlei vormen, van sonnet, rondeel, tot haiku en vrije verzen.
Voordrachten
Hij droeg zijn werk voor in tal van Nederlandse en
Vlaamse steden.
Iniatiefnemer:
Begin jaren tachtig is Michel Martinus initiatiefnemer van
‘De Poëziecorrepondentiekring Harderwijk’, een dichtkring van vijf leden
uit alle windstreken van Nederland. Die kring heeft precies tien jaar
bestaan.Tussentijds richtte hij samen met andere dichters de ‘Dichtkring
Ermelo’, later ‘Dichtkring Apollo’, op. In 1986 stond hij aan de wieg
van ‘de Literaire Culturele Stichting Apollo’, waarvan hij vijf jaar
lang voorzitter, organisator en interviewer was. Hij was negen jaar lang
verantwoordelijk voor het Apollo Programmablad. Op dit moment vervult
hij binnen het bestuur van Apollo nog steeds de functie van organisator
en is hij hoofdredacteur van het literaire tijdschrift Lyra.
Prijzen:
In 1985 ontving hij de Iambe Poëzieprijs en in 1987 de penning van de Stad Nijmegen voor zijn gedicht What’s in a name. In 1994 werd hem de Kulting Harderwijkprijs toegekend voor zijn verdiensten op het gebied van literaire en culturele activiteiten. Een jaar later ontving hij van de Gemeente Diest (België) een onderscheiding voor zijn initiatieven ter verbetering van het culturele klimaat tussen Noord en Zuid. In 2001 ontving hij de prijs voor de beste Haiku in Leuven, België.
In 2009 ontving hij de "Erepenning van de Gemeente
Harderwijk" voor al zijn verdiensten op cultureel en literair in de
Gemeente Harderwijk.
Gedichten in en op openbare gebouwen:
In het centrum van de Vlaamse stad Diest is het gedicht
Boulevard van dromen op een gevel aangebracht door de gemeente en Apollo
Diest. In het inmiddels gesloten Harderwijker restaurant C’est bon’’
stonden op de muren twee gedichten, Harderwijk en C’est bon van Michel
Martinus.
In 2006 werd het gedicht Het Leugenbankje op een stenentableau opgenomen in de poëzieroute van Harderwijk.
In 2007 wordt het gedicht Onder de ginkgo, op een kunstplaat aangebracht en opgenomen in de Poëzieroute van Harderwijk
Het gedicht Een dode muur in vaal licht is opgenomen in de poëzieroute van het Vlaamse Geraardsbergen in 2007.
Aan het einde van het schooljaar 2007 HAVO en Atheneum, hebben VWO- scholieren, samen met de Stadsdichter Michel Martinus, het afscheidsgedicht Het’ Geheugenpaleis geschreven en dit bij de diploma-uitreikingen aan de school aangeboden. Het gedicht wordt in steen aangebracht en krijgt een plaats in de hal van het Nassau Veluwe College in Harderwijk.
In voorbereiding:
Tussen Stadsjutter & Stadsdichter,
Poëtisch Portrettenkabinet van Harderwijkers